Απόσπασμα από άρθρο του Δρ. Κυριάκου Πατριαρχέα, Καθηγητή Πληροφορικής ΠΕ 19, Ερευνητή-Συγγραφέα, στον Κόσμο του επενδυτή
«Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι έννοιες αντίληψη, κρίση, μνήμη, κωδικοποίηση, προσοχή και κατηγοριοποίηση (δηλαδή οι πυλώνες των γνωστικών θεωριών στην εκπαιδευτική πράξη) καλλιεργούνται (ή τουλάχιστον παρέχουν τη δυνατότητα να καλλιεργηθούν) με μεγάλη επιτυχία και πληρότητα μέσα από τους στόχους μαθημάτων όπως κατεξοχήν είναι η «Ανάπτυξη εφαρμογών σε προγραμματιστικό περιβάλλον» (λέγε με Αλγοριθμική) της τεχνολογικής κατευθύνσεις της Γ’ Λυκείου, ακριβώς λόγω της φύσης του μαθήματος.
Επιπλέον τα μαθήματα πληροφορικής γενικότερα, είναι ένα εξαιρετικό πεδίο εφαρμογής του μοντέλου του εποικοδομισμού, δεδομένου ότι η Πληροφορική είναι η επιστημονική μελέτη της πληροφορίας και του πως αυτή δημιουργείται, κωδικοποιείται, μεταφέρεται, μετριέται, χρησιμοποιείται (διαχειρίζεται) και αποτιμάται μέσα από διαδικασίες διερεύνησης διεργασιών επεξεργασίας των πληροφοριών. Δηλαδή η πληροφορική δεν είναι η προσθήκη πληροφορίας (βλ. απλή χρήση του διαδικτύου – αναζήτηση στο google ή αλλιώς απομνημόνευση) η οποία κατά κόρον παρέχεται σε πλήθος άλλων μαθημάτων.
Εν τούτοις, δυστυχώς, βλέπω (επίμονα και σε επίπεδο πλήρους αυτισμού είναι η αλήθεια) να διαρρέεται ως «φιλοσοφική» (έλεος) προσέγγιση ότι αυτό που κάποιοι αδαείς εννοούν (λόγω πλήρους ασχετοσύνης) «πληροφορική» (στο «νέο» Λύκειο) θα «διαχέεται» μέσα από άλλα μαθήματα, τα οποία όμως απλά θα προσθέτουν πληροφορία, με τον υπολογιστή ως απλό εποπτικό μέσο. Δηλαδή εδώ μιλάμε για τον πλήρη σουρεαλισμό. Η αντιμετώπιση αυτή μου θυμίζει τη φράση «όταν η πραγματικότητα δε συμφωνεί μαζί μας, τότε τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα».
Άραγε, πραγματικότητα δεν είναι η επίσημη έρευνα του υπουργείου, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα και κατατάσσει την πληροφορική ως ένα από τα 4 βασικά μαθήματα (Μαθηματικά, Νεοελληνική γλώσσα, Ιστορία, Πληροφορική) που σύμφωνα με τους συμμετέχοντες σε ποσοστό 84,3 % θεωρούν ότι πρέπει να είναι υποχρεωτικό μάθημα στο νέο Λύκειο;
Άραγε το υπουργείο παιδείας θα λάβει υπόψη την ίδια την έρευνά του σε αυτό το σημείο; Γιατί διαφορετικά, (πολύ ωραίες) έννοιες όπως διαβούλευση, ηλεκτρονική δημοκρατία κ.λ.π. θα είναι κενές περιεχομένου, δεν θα είναι;
Άραγε το υπουργείο παιδείας θα λάβει υπόψη την ίδια την έρευνά του σε αυτό το σημείο; Γιατί διαφορετικά, (πολύ ωραίες) έννοιες όπως διαβούλευση, ηλεκτρονική δημοκρατία κ.λ.π. θα είναι κενές περιεχομένου, δεν θα είναι;
Συνεπώς περιμένω απάντηση (και μαζί με εμένα χιλιάδες καθηγητές πληροφορικής και εκατομμύρια σημερινοί και αυριανοί γονείς) στο εξής ερώτημα: χρήστες της τεχνολογίας είναι εύκολο να δημιουργήσουμε, δημιουργούς όμως;»
Δρ. Κυριάκος Πατριαρχέας
Κολοσσοί, όπως η Ινδία και η Κίνα, μας προσπερνάνε
Ο κ. Παπαδημητρίου Χρίστος, συγγραφέας - καθηγητής Πληροφορικής στο U.C. Berkeley, δήλωσε σχετικά με την κατάργηση του μαθήματος της Πληροφορικής: "η πρόταση του υπουργείου είναι βέβαια απαράδεκτη και πηγαίνει πίσω την Ελλάδα, την στιγμή που κολοσσοί όπως η Ινδία και η Κίνα μας προσπερνάνε. Ένα σωστό μάθημα Πληροφορικής στο Δημοτικό – Γυμνάσιο – Λύκειο όχι μόνο ενημερώνει τον μέλλοντα πολίτη για την τεχνολογία που θα διέπει την ζωή του, αλλά και – πολύ σπουδαιότερο – τον/την μαθαίνει να σκέφτεται αλγοριθμικά, δηλαδή τον/την φέρνει σε αρμονία με τον τρόπο τον οποίο σκέφτεται όλος ο κόσμος σήμερα".
Εμείς θα μείνουμε για πάντα χρήστες αυτών που δημιουργούν άλλοι;
Εμείς, ως γονείς, ως εκπαιδευτές, ως πολίτες της παγκόσμιας ψηφιακής κοινωνίας, θα είμαστε ικανοποιημένοι μαθαίνοντας στα παιδιά μας να «κτυπάνε τα πλήκτρα» στον υπολογιστή, καθώς υφίσταται η αντίληψη ότι Πληροφορική = κτύπημα πλήκτρων, google και facebook; Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε απαθείς τα παιδιά μας και τους φίλους μας, να ποτίζουν τα εικονικά φυτά και να αρμέγουν τις εικονικές αγελάδες, να παραμυθιάζονται στις διαδικτυακές γνωριμίες και να χάνονται σε έναν εικονικό ψεύτικο κόσμο, για τον οποίο δεν έχουν ιδέα ούτε πώς, ούτε με ποιούς σκοπούς δημιουργήθηκε; Θα ανεχθούμε να παραμείνουμε απλοί χρήστες και ανίδεοι χειριστές αυτών που άλλοι, πιο διορατικοί και ανοιχτόμυαλοι, δημιουργούν;
